ماده 1005 قانون مدنی : اقامتگاه زن شوهر دار همان اقامتگاه شوهر است ... , زنی که با رضایت شوهر خود و یا با اجازه محکمه مسکن علیحده اختیار کرده می تواند اقامتگاه شخصی علیحده نیز داشته باشد.
ماده 1114 : زن باید در منزلی که شوهر تعیین می کند سکنی نماید مگر این که اختیار تعیین منزل به زن داده شده باشد .
1.مسکن به دو دسته اجباری و اختیاری تقسیم می شود . فرزندان تابع مسکن پدر و مادر خود هستند .
2.اصل بر این است که زن(هم در شهر وهم در محل زندگی ) تابع اقامتگاه شوهر است مگر ....
نتیجتا مطابق اصول یک دختر در انتخاب محل زندگی خود که از حقوق اولیه و بدیهی هر شخص است
تا قبل از ازدواج تابع پدر و بعد از ازدواج تابع شوهر است .
3. قید کردن عبارت تعیین مسکن با توافق زوجین در سند ازدواج باعدم قید این عبارت هیچ تفاوتی ندارد , زیرا در صورت بروز اختلاف مطابق اصل عمل شده و نظر شوهر تعیین کننده می باشد .
شرایط اختیار مسکن علیحده : ماده 1115 : اگر بودن زن در یک منزل متضمن خوف ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن باشد زن می تواند مسکن علیحده اختیار کند ....
منظور از خوف ضرر بدنی یا شرافتی چیست ؟
ضرر بدنی : مرد همسر خود را به حدی بزند که قابل تحمل نباشد (بستگی به درجه مقاومت زن دارد مثلا چند مشت و لگد که قابل تحمل است )
ضرر شرافتی : اقامت در فاحشه خانه و یا قمار خانه و امثالهم .
زنی که به دلیل خوف ضرر بدنی و یا ..... مجاز به انتخاب مسکن جداگانه شده در این انتخاب آزاد نیست و باید به تراضی یا حکم دادگاه معین شود : م .1116 ق.م
جمع بندی : زن تنها بعد از ازدواج حق تعیین مسکن خود را دارد , آن هم به شرطی که ضمن عقد نکاح این حق با قید عبارت ( تعیین مسکن با زوجه ) به زن داده شود و یا خوف ضرر جانی یا مالی یا شرافتی باشد که در این صورت نیز برای برخورداری از مسکن مستقل نیازمند حکم دادگاه است .

